Dames 2 trekt in harde wedstrijd aan kortste eind

Simone schreef in haar wedstrijdverslag van de uitwedstrijd tegen Atlantis Dronten 1 het volgende: ‘In de laatste minuten van de wedstrijd liep Atlantis weg met de punten, waardoor er een eindstand van 24-19 op het bord stond. Wel zijn we trots dat we de wedstrijd naar ons toe hebben getrokken, en de volgende keer zijn de twee punten voor ons!’ En wat waren we vandaag gebrand op die twee punten, die we zo hard nodig zijn in onze strijd tegen degradatie.

Onze tactiek werd uit voorgaand wedstrijdverslag gehaald, en we besloten dan ook vanaf het beginsignaal om de meest bepalende speelster van Atlantis mandekking te geven. Hier was zij absoluut niet blij mee, want blijkbaar was dit de twee wedstrijden voorafgaand aan deze ook al gebeurd. Via een breakout werd het eerste doelpunt gescoord aan de kant van Atlantis. Maar niet lang daarna knalde Jolien bij ons het eerste doelpunt erin. Het eerste kwartier van de wedstrijd vonden we om de beurt het net. Tot 8-8 bleef het gelijk, daarna liepen we twee punten weg. Lang konden we niet genieten van deze voorsprong, want Atlantis haakte zo weer aan en ging er vervolgens vandoor met de voorsprong. Bij ons zat de verdediging niet helemaal op-en-top in elkaar. Om de een of andere reden gebeurde het een aantal keren dat onze hoeken ineens twee speelsters voor zich hadden staan om te verdedigen. Hier hebben onze tegenstanders een aantal keren mooi gebruik van gemaakt. Maar er gebeurden ook echt genoeg goede dingen vandaag. Zo werd er in de verdediging goed geblokt. En in de aanval speelden we elkaar vrij, schoten we ze van afstand ‘strak in het hoekkie’ of wisten onze cirkelspeelsters een aantal keren mooi aan de bal te komen. We gingen de rust in met een kleine achterstand: 14-16.

Tja, de vorige wedstrijd waren we teruggekomen van een verschil van dertien punten, dus van twee punten achterstand terug komen moest ook zeker lukken. En ja, we kwamen dan wel eerst vier punten achter te staan, maar door middel van goed uitgespeelde aanvallen en een paar breakouts sloten we weer aan (20-20). Inmiddels had het wedstrijdsecretariaat het druk genoeg met noteren van tijdstraffen. Deze wedstrijd werden er in totaal acht gegeven, waarvan zes aan de kant van Atlantis. Zoveel tijdstraffen maken wij niet altijd mee, maar ja, steeds aan de schotarm trekken is dan ook niet heel erg verstandig… We liepen weer uit tot 25-23, maar verzaakten het om de voorsprong vast te houden. We raakten gefrustreerd, omdat er veel verdedigende fouten werden gemaakt door onze tegenstanders, maar hiervoor kregen zij niet de in onze ogen gepaste straf, en vervolgens waren wij onze aanval kwijt. Ook aan de kant van onze tegenstanders liepen de emoties hoog op toen ineens een van hun speelsters twee minuten voor tijd huilend in het veld stond tijdens een time-out. Ach, veel gekker kon de wedstrijd inmiddels toch niet worden. Eindstand: 26-29.

We zijn niet bepaald blij met deze uitslag, maar proberen onze blik alweer op onze volgende wedstrijd te richten. Gelukkig heeft Zwolle vandaag ook geen punten weten te bemachtigen. Hierdoor staan wij op dit moment nog veilig, maar dat ligt alleen aan het verschil in doelsaldo van 19 punten. Hopelijk schrijft Moniek of Simone volgende week dat we twee punten mee naar huis hebben genomen. Dan spelen wij om 11.00 uur een wedstrijd in Haarle tegen het tweede team van Nieuw Heeten.

Yvonne