Dames 2: één goede helft voldoende voor winst

De vorige wedstrijd ging Wijhe ervandoor met de punten na een eindstand van 7-10, vandaag leek het ons wel leuk om deze punten mee naar huis te nemen. Dat zou moeten kunnen, afgaande op de vorige wedstrijd en van het feit dat Wijhe onder ons stond met tien punten uit elf gespeelde wedstrijden, waar wij tien punten uit tien gespeelde wedstrijden hadden.

Maar het spelniveau van een team kan aardig veranderen in een half jaar, statistieken zeggen vaak ook niet alles en we wilden sowieso niet té zelfverzekerd zijn.

Voor velen van ons was het vandaag de eerste keer in de SPOC-sporthallen, sporthallen als in; twee op elkaar gestapeld (huh?). Eenmaal gearriveerd op de parkeerplaats en na het volgen van de bordjes met ‘Speelbrink’ erop (die toch ook wel een klein beetje nodig waren met al die nieuwe gebouwen en onze gemakzucht) kwamen we er niet veel later in de kantine achter dat vandaag de grote openening van het sportcafé plaatsvond. Zouden mensen meer aangetrokken worden door de gratis hapjes en drankjes of kon onze wedstrijd toch de aandacht trekken?

De voorbereiding verliep vandaag minder rumoerig dan afgelopen week; de handdoeken bleven vandaag in de tassen totdat het tijd was om te douchen, de kniebeschermers waren meegenomen en zelfs de sportbeha’s werden gewoon aangetrokken. Maar gezien de wachtrij voor de wc hing er toch wel wat spanning in de lucht. We waren van plan om vandaag door te gaan op hetzelfde niveau waarmee we vorige week uit Raalte weg konden lopen met de twee punten.

Net als vorige week hebben we weer genoeg tijd uitgetrokken voor het warmlopen op één van de gladde, warme gangen in het sportcomplex. Echt lekker warmlopen was het dus niet. Karin was niet aanwezig en ook Judith kon vandaag niet meespelen; we begonnen de wedstrijd met twee wissels op de bank en Irene in het doel. Gelukkig hadden veel mensen de gratis hapjes en drankjes van de opening van het sportcafé links laten liggen en hadden we een fijn toeschouwersaantal.

De eerste helft hadden velen van ons moeite om in de wedstrijd te komen en voelden we ons een beetje loom. Wijhe begon de wedstrijd met hoog tempo, maar kon het net vaak niet vinden door slecht afronden of Irene die in de weg stond. Irene heeft trouwens de hele wedstrijd lekker staan keepen, zonder haar hadden we de twee punten niet mee naar huis kunnen nemen. Ze hield niet alleen vaak de ‘gewone’ ballen tegen, maar kreeg het ook nog eens voor elkaar om drie penalty’s (waarvan één rebound) eruit te houden. Toch is het ons gelukt om Wijhe niet al te ver uit laten lopen en we gingen dan ook de rust in met een achterstand van drie doelpunten; 6-3.

Vaak komt er dan op dit moment van het verslag een zin waarin staat dat we de wedstrijd in de tweede helft weggeven. Vandaag kan ik die zin mooi weglaten en zelfs het tegenovergestelde hier neerzetten. Wijhe was direct weg zodra iemand van ons uithaalde op hun doel. Maar wanneer wij ook direct begonnen te zakken, lukte het ons vaak om break-outs van hun zijde te onderbreken. Ook kwamen we achter het zwakke punt van de keeper van Wijhe en zo lukte het ons om los te komen.

Van een 6-3 stand in het voordeel van Wijhe gingen we naar een 8-9 stand in ons voordeel. Hierna hebben we niet meer achterom gekeken. De cirkelspeelsters werden vaak gevonden, door middel van sprongschoten hebben we ook een groot deel van de doelpunten kunnen maken en dan hier en daar nog een schijnbeweging. We liepen uit naar twee doelpunten verschil (9-11), daarna naar drie (11-14). Allebei maakten we nog één doelpunt en zo kwamen we op een (welverdiende) eindstand van 12-15.

Volgende week spelen we om 12.05 uur in Olst tegen Overwetering 2. Het is ons 9 oktober gelukt om twee punten te veroveren met een eindstand van 15-19. Hopelijk zijn we volgende week na de wedstrijd weer twee puntjes rijker en een stapje dichter bij het linkerrijtje.

Yvonne