Dames 2 wint spannende inhaalwedstrijd

Daar stonden we dan om 20.00 uur in de sporthal. Normaal de tijd waarop de training begint, nu was het de bedoeling dat we een competitiewedstrijd zouden gaan spelen. De inhaalwedstrijd tegen Atlantis Dronten, dat op de derde plek in de ranglijst staat.

Nienke vertelde ons dat we net zo gewaagd aan elkaar zouden zijn als afgelopen wedstrijd tegen Broekland. Alleen scheen het dat Atlantis een team was dat in bezit was van een zeer goede conditie..

Jorieke was er vandaag weer in het doel en behalve Karin was iedereen aanwezig. Heleen besloot om maar eens te kijken of dat geelrode tenue haar nog net zo goed stond. Ingrid had zich als een malle gedoucht. Miro durfde het na afgelopen zondag niet meer aan om bij ons op de bank te zitten en waande zich veilig op de tribune. Met vier wissels op de bank begonnen we de wedstrijd tegen Atlantis.

Heleen had haar trainingsbroek nog niet eens uit toen de scheidsrechter luid en duidelijk op zijn fluit blies (en geloof me, het geluid dat hij daarmee produceerde, deed menig trommelvlies klapperen): penalty voor Atlantis, 0-1 voor Atlantis. Binnen twee minuten scoorde Atlantis hettweede doelpunt. Hierna vond Linda het wel genoeg en scoorde het eerste doelpunt aan onze zijde. Vlak daarna weer een penalty: gelukkig in ons voordeel. We stonden weer gelijk. Een 2-2 stand binnen vier minuten? Volgens mij is dat het hele seizoen nog niet voorgekomen tijdens onze wedstrijden.

Vanaf dat moment werd duidelijk dat we toch aan elkaar gewaagd waren. Op elk doelpunt van Atlantis hadden wij een antwoord. Atlantis had een 5-1 verdeding, waardoor wij ongemerkt meer leken te bewegen in de aanval en zo goede gaten konden trekken. Toch werden vele aanvallen al afgekapt voordat we ook maar een blik op het doel konden gooien door balverlies of indringen. Was dat niet zo, dan resulteerden ze ook nog wel een aantal keer in een penalty door verdedigingsfouten aan de kant van Atlantis. Vaak vielen de penalty’s net op het moment dat Linda net op de bank zat, zodat ze weer terug het veld in kon. Wij weten dat soort dingen nou eenmaal erg goed te timen. Ook wij kwamen niet uit onder de penalty’s, gele kaarten en twee minuten, maar gelukkig kon Atlantis hier nooit meer voordeel uit halen dan dat wij dat konden aan hun kant. Ruststand 10-10.

Tweede helft, ogen stiekem toch op de winst. Alleen dan komt die verdomde conditie weer om de spreekwoordelijke deur kijken.. Atlantis in de break-out en wij die het nét niet voor elkaar krijgen om deze af te breken.. Jorieke die geweldig staat te keepen, twee penalty’s eruit houdt, en dan sta je toch ineens tegen een achterstand van vier punten aan te kijken: 14-18. Pot-ver-dorie! Gelukkig hadden wij Moniek, die er voor zorgde dat we weer terug in de wedstrijd kwamen. Niet te vergeten het publiek dat luid en duidelijk aanwezig was en ook zorgde voor de nodige support (nogmaals bedankt!). Wij kwamen weer terug, tot een gelijke stand van 19-19, nog vier minuten te gaan op de klok. Er viel nog een doelpunt.. aan onze kant. 20-19. De spanning op de bank was te snijden; de één kon het niet meer aanzien en lag met haar hoofd in de schoot, Ellen die van de bank opsprong en weer ging zitten. Het was vast en zeker een komisch gezicht. Met nog drie minuten op de klok was het een kwestie van rust houden in het spel en ervoor zorgen dat Atlantis geen bal meer in het doel kreeg. Een hoekspeelster van Atlantis kreeg nog de kans om een gelijkmaker te maken, gelukkig stond Jorieke haar in de weg. Met nog tien seconden te gaan op de klok was de bal weer in ons bezit, en dat bleef hij tot het einde van de wedstrijd.

Met de twee punten van vandaag zitten we Schalkhaar op de hielen en komt het linkerrijtje steeds scherper in beeld.

Aankomende zondag spelen we om 11.00 uur in Dronten tegen Swift’64.

…oh, en volgens Lisette gaan we die wedstrijd winnen met een verschil van 53 doelpunten.

Yvonne