De beker is weer in Wesepe!

He’s back! Een paar weken terug moesten we onze vorig jaar gewonnen wisselbeker weer bij het NHV inleveren, maar gisteravond kregen we hem terug. Na een 23-14 overwinning op Pacelli zijn we opnieuw bekerkampioen!

Voor onze wedstrijd werd de herenfinale gespeeld, die ontzettend spannend was. Pas in de laatste minuut viel de beslissing. Net als vorig jaar was het UGHV dat de beker mee naar huis mocht nemen. Daarna was het aan ons de beurt om opnieuw de beker op te eisen. En dat we dit van plan waren, lieten we direct zien.

We startten, zoals we dat de laatste wedstrijden vaker deden, wederom erg sterk. Iedere aanval was scherp en werd afgerond. Soms was daar een geluksballetje bij, maar ja, die tellen ook. Vooral Danique was de eerste helft lekker op dreef. Zo scoorde ze enkele mooie ballen strak langs de oren van de keepster. We lieten Pacelli niet in het spel komen en zij konden aanvallend eerst dan ook niet wat brengen. Daardoor liepen we uit naar een 7-1 voorsprong. Ons tempo ging daarna iets omlaag en we maakten verdedigend wat fouten, zodat Pacelli ook aan scoren toekwam. Na dertig minuten stonden we voor met 14-9.

In de rust werden de puntjes op de i gezet. Zo moesten we verdedigen om een doelpunt te voorkomen en niet, zoals we dat in de eerste helft vaak deden, om de bal te onderscheppen. Door die foutjes hielden we Pacelli in de wedstrijd en hielden ze hoop op een goed eindresultaat.

De tweede helft begon wat lafjes, aan beide zijden. Marleen opende de score met een fantastisch (?) afstandsschot vanuit het midden. Ook het volgende doelpunt was voor ons, maar daarna duurde het lang voordat er opnieuw gescoord werd. Pacelli bleef fel en fanatiek, dus we hadden de wedstrijd nog niet zomaar gewonnen. Ze kwamen terug tot op vier punten. Maar waar bij ons de lulligste Roesink-ballen erin gingen, misten zij de grootste kansen, zoals twee breaks op rij. Daarbij stond Irene ook nog eens een geweldige pot te keepen. Wij lieten deze tweede helft niet echt hoogstandjes zien, al was de laatste score van Alieke wel een hoogtepuntje.

In de laatste minuten maakte Simone Groot Lipman haar debuut in dames 1. Haar invalbeurt werd met gejuich ontvangen door het publiek. En het deed haar goed: ze speelde foutloos.  Na het laatste fluitsignaal was het 23-14 voor ons en mochten we de beker met de grote oren weer in ontvangst nemen!

Nu is het seizoen dan echt ten einde en een mooiere afsluiting hadden we niet kunnen wensen. Volgend jaar spelen we in de landelijke hoofdklasse en mogen we door deze bekerwinst opnieuw in het landelijke bekertoernooi uitkomen. Vorig seizoen kwamen we daarin niet ver (we verloren de eerste ronde nipt van AAC), maar wie weet hoe het volgend jaar gaat!

Jolien