Dames 2 behoudt tweede positie na winst op Broekland

Vrijdagavond na de training zei Miro tegen mij: ‘Als jullie winnen van Broekland…’ Ik was zo onbeleefd om hem niet eens uit te laten praten. Als? Áls we winnen? In mijn hoofd was er geen sprake van twijfel; we móesten winnen. Niemand uit ons team was van plan om de tweede plek weg te geven aan Broekland. Maar ook was het dan wel weer zo dat niemand dacht dat het een makkelijke wedstrijd tegen Broekland zou gaan worden. Zelfs ik niet met mijn grote mond.

Vandaag konden we eindelijk onze nieuwe tenues aantrekken (wat zitten die shirtjes fijn!) en poseren voor de teamfoto. Speciaal daarvoor waren wij vandaag om kwart voor één al in de sporthal te vinden. Mede daardoor konden we een groot deel van de wedstrijd van dames 1 kijken. We zaten aan de tribune vastgenageld. Zelfs Nienke kon zichzelf er niet toe zetten om naar beneden te gaan, en dat zegt wat. Uiteindelijk hebben we onszelf toch naar beneden kunnen slepen en iets minder dan een half uurtje later waren we zo goed als klaar voor de wedstrijd.

De wedstrijd begon voor ons niet bepaald goed. Broekland kreeg het voor elkaar om te scoren en wij… niet. Pas na bijna acht minuten gespeeld te hebben, maakte Astrid ons eerste doelpunt. De stand werd hiermee 1-4. We hadden op dit moment wel het een en ander in te halen. Het grootste probleem lag voor ons bij de snelle omschakeling van Broekland. Niet veel verder in de wedstrijd hadden we echter al het één en ander geanalyseerd en konden wij, door de verdediging aan te passen, dichterbij komen. Zo vond de snelle hoekspeelster altijd iemand van ons naast zich en stond onze verdediging best wel sterk. Met vier doelpunten in de eerste helft kunnen we gerust stellen dat Astrid ons op aanvallend vlak op sleeptouw heeft genomen. We gingen van een 6-6 gelijke stand uiteindelijk naar een ruststand van 8-6.

De tweede helft begon met het verwijderen van het kaartje dat nog steeds aan het shirt van Lisette zat. Na de bespreking in de rust wisten we wat we met de rechteropbouw van Broekland moesten doen. Zij wist in de eerste helft nog wel wat doelpunten te maken, maar kwam in de tweede helft niet meer aan scoren toe. Onze verdediging stond sterk, maar ik geef het eerlijk toe; onze aanval en het afronden laten nog steeds hier en daar te wensen over. Broekland kon na de ruststand niet meer dichterbij komen en was ook een stukje snelheid verloren. In de tweede helft was het Ellen die het vaakst het net kon vinden met drie goed afgeronde penalty’s en twee ‘gewone’ doelpunten. Ons prachtig uitgevoerde zeventiende doelpunt viel veertig seconden voor tijd en was dan ook echt de spreekwoordelijke kers op de taart.

En we zingen en we springen en we zijn zo blij, want met een eindstand van 17-11 hebben wij er weer twee punten bij!

Onze volgende wedstrijd, de laatste wedstrijd in 2011, spelen wij zondag 11 december om 11.00 uur in Bathmen tegen Lettele.

Yvonne