Dames 2 zet eindsprintje net op tijd in

Na de eerste helft van dames 1 te hebben gekeken, vertrokken we naar de kleedkamer, samen met de mannelijke fanclub van Astrid. Zij vonden de wedstrijd voor ons gelukkig wel spannend genoeg om uit de kleedkamer te blijven, zodat wij ons rustig voor konden bereiden op deze toch wel belangrijke wedstrijd.

We begonnen de wedstrijd met de helft van het aantal wissels dat wij gewend zijn. Vanaf het begin zaten we al niet zo lekker in ons spel, en dan met name in de aanval. Na tien minuten spelen keken we tegen een achterstand van 3-5 aan. De verdediging moest dichter en er moest meer met elkaar gepraat worden op de cirkel. In de aanval kregen we toch af en toe goede kansen om af te ronden en zo kwamen we weer op een gelijke stand. De laatste tien minuten leefden we op. Wij kwamen vier keer aan scoren toe en Schalkhaar ‘slechts’ één keer. In de rust stond de stand in ons voordeel: 12-8.

De tweede helft. Zere voeten, last van de warmte, en voor sommigen van ons wilde het gewoon níet lukken vandaag. Schalkhaar besloot Astrid een eigen mannetje te geven en na vijf minuten gespeeld te hebben kwam Schalkhaar weer gevaarlijk dichtbij met drie doelpunten. Wij stonden niet snel genoeg terug aan de cirkel, Schalkhaar wel. De kans dat Schalkhaar over ons heen zou lopen leek zeer mogelijk. Elke maakte binnen een halve minuut twee keer een doelpunt en het verschil werd groter: 15-12. Maar daar kwam Schalkhaar ineens, zestien minuten voor tijd. Vier minuten speeltijd en vier tegendoelpunten. Wij keken weer tegen een achterstand aan. Tien minuten voor tijd maakte Nienke een doelpunt en werd de stand weer gelijk. Nikki leefde op en gooide twee doelpunten erin. Onze verdediging zat dicht genoeg en Schalkhaar kwam niet meer aan scoren toe. Eindstand 18-16.

Om de tweede plek te behouden was het van groot belang dat we vandaag zouden winnen. We zijn natuurlijk niet van plan om deze plek nog weg te geven!

Volgende week spelen wij om 12.30 uur een wedstrijd in Twello tegen Voorwaarts, een team dat het ons nog wel eens moeilijk zou kunnen maken.

Yvonne