Fieke, Irene en Miro strijden op studenten-EK

25 juli was het eindelijk zover! Na onder andere de inzamelactie van het eieren gooien tijdens sixesday (wat ons 289 euro heeft opgeleverd!) was er genoeg geld opgehaald, zodat zowel het dames- als herenteam uit Nijmegen, bestaande uit studenten, op weg kon naar het European Universities Handball Championship in Kroatië (het EK handbal voor studenten). Miro Stare, Fieke Vrielink en Irene de Lange vertegenwoordigden Wesepe op het EK!

De zestien uur durende busreis vloog voorbij door veel fanatieke spelletjes te spelen! Aangekomen in Triëst (Italië) heeft de groep zich opgesplitst en is een deel naar de grotten in Slovenië gegaan, terwijl de anderen het centrum van Triëst gingen bezichtigen. De volgende dag was het nog twee uurtjes rijden naar de eindbestemming Rijeka in Kroatië, waar we de rest van de week zouden verblijven.

Daar aangekomen hebben we de tassen gedropt in de studentenkamers waar we zouden slapen en hebben beide teams zich lekker in het zweet kunnen werken tijdens de eerste training. We werden ook voorgesteld aan onze attachee Ivan: een Kroaat die tijdens het hele toernooi met ons mee zou gaan en dingen voor ons zou kunnen regelen, hier hebben we dan ook uitgebreid gebruik van gemaakt! De heren kregen een meisje met knalrood haar, ze sprak slecht Engels en was maar af en toe bij de heren aanwezig. Onze held Ivan heeft uiteindelijk beide teams maar bijgestaan!

Die avond werd ook de loting bekend gemaakt. Ons damesteam kwam in een zeer zware poule terecht met Zagreb Kroatië, Portugal, Polen en Rusland. Polen was al eerder Europees Kampioen geweest en zou dit jaar met hun nationale team komen (geen echte studenten meer). En Rusland (team met speelsters uit de Champions League) was al twee weken eerder aangekomen om zich zo door drie keer per dag te trainen, goed voor te kunnen bereiden op het toernooi…

Maandag stond ons internationale debuut op het programma tegen Zagreb Kroatië. We wisten niet wat we moesten verwachten waardoor we ons de eerste helft hebben laten verrassen, maar we hebben toch een leuke wedstrijd kunnen spelen. 33-11 was de eindstand. Na de wedstrijd vertelde een van de Kroaatse meiden dat ze het leuk vond om te zien dat wij nog plezier in het handballen hadden. Zij speelde echt niet als zij niet zou worden betaald… Duidelijk dus dat er nogal veel professionele handballers aanwezig waren! Toch bijzonder om daar met je 1e klasse-ervaring tussen te staan!

’s Avonds was de openingsceremonie waabij de Nederlandse teams de sfeer maakten met leuke liedjes!

Dinsdag hadden we geen wedstrijd maar hebben een lekkere training gehad waar we eigenlijk gewoon lekker konden knallen.

Woensdag speelden we tegen de dames van Portugal. Achteraf was dit de wedstrijd met de meeste kansen voor ons. We konden ons goed verzetten en konden ook redelijk scoren, maar ons probleem lag vooral bij de bal… Deze smeren ze hier namelijk in met hars zodat het lekker blijft plakken en je goeie grip op de bal hebt. Gevolg is dat je ook harder moet gooien om de bal weg te krijgen. Toen de Portugezen doorkregen dat wij hier nogal wat moeite mee hadden, smeerden zij de bal nog eens een keer lekker in met een nog dikkere laag hars. De basis van het handballen: gooien en vangen, ging niet geweldig zodat zij toch wonnen met 20-15. Zonder hars hadden wij deze wedstrijd duidelijk kunnen winnen!

Donderdag was er een vrije dag ingelast, zodat we ’s ochtends lekker uit konden slapen en ’s middags fris en fruitig een kasteel in de buurt konden bezoeken en ons vervolgens uit konden strekken op de betonnen stranden van Kroatië, waarbij ook de sportieve spelletjes zoals waterpolo, beachvolleybal en lummelen niet konden ontbreken!

Vrijdagochtend stonden we weer fris en fruitig in de sporthal om tegen het nationale team van Polen te spelen! We wisten al dat we dik zouden verliezen, maar onze verdediging stond toch behoorlijk goed zodat er ‘maar’ 28 doelpunten in gingen. Met onze vijf doelpunten waren we iets minder tevreden, maar ach… tegen een nationaal team niet eens zo slecht!

Zaterdag was de dag waar we allemaal stiekem enorm tegenop zagen… De Russen… Vrouwen van 1.90 m lang, een chagrijnig gezicht en de uitstraling dat ze hier absoluut niet voor hun lol waren. Hun enige probleem was dat ze geen Engels spraken. Mogelijk daarom dat ze ’s ochtends in de verkeerde bus stapten! Uiteindelijk kwamen ze toch een half uur later aan zodat ze nog even onze shirts konden bewonderen: we hadden ze beplakt met de tekst DON’T EAT US!! Een lachje hebben we niet kunnen ontdekken…

Deze wedstrijd hebben we vooral een feest voor onszelf gemaakt. Ieder doelpunt werd als een beslissend doelpunt gevierd en onze liederen galden door de hal! Met de eindstand van 38-10 waren we dan ook dik tevreden: alsof we een kampioenswedstrijd hadden gewonnen dansten we het veld af! Tja, wanneer sta je nou nog een keer tegenover een team van zo’n niveau en lukt het je om onder de veertig doelpunten tegen te blijven?!

Na een dag in spanning bleek dat we onze laatste wedstrijd om de negende plek tegen Noorwegen zouden spelen. Aangezien de dag ervoor de aanslagen in Oslo waren gepleegd, was het nog even spannend of ze überhaupt zouden spelen. Gelukkig ging het gewoon door zodat we zondagochtend om 9 uur tegenover de Noorse dames stonden. We hadden verwacht een behoorlijke wedstrijd tegen hen te kunnen spelen, maar dit bleek nogal tegen te vallen. Onze scherpte was helemaal weg en zelfs met de Noren in ondertal lukte het ons niet om ons eigen spelletje te spelen. Teleurgesteld liepen we het veld af na een dik verlies.

We zijn uiteindelijk tiende van de elf geworden. Engeland, in de andere poule, was helemaal de pineut en werd door de tegenstanders vooral gebruikt om hun doelsaldo op te krikken (vijftig tot zestig doelpunten tegen bij elke wedstrijd).

De Nijmeegse heren hebben het behoorlijk goed gedaan. Ook zij hadden een zware poule maar wisten toch nog achtste van de zestien te worden!

In de finalewedstrijd liepen de dames van Rusland over de dames van Rijeka Kroatië heen. De herenfinale was boeiender om te zien! Portugal wist Rijka Kroatië enorm te verassen met hun snelheid en geweldige trucjes en vliegertjes! Enorm mooi om te zien!

Al met al hebben we een superweek gehad waarin we geen wedstrijd hebben gewonnen, maar wel superveel hebben geleerd en mooie dingen hebben gezien! En de mogelijkheid hebben gehad om tegen de Europese Kampioenen te spelen natuurlijk!

Miro heeft zichzelf weer uitstekend vermaakt, hij was constant tussen de dames, maar kon ook weer heerlijk in zijn eigen taal babbelen! Hierdoor kon hij veel dingen regelen en heeft hij iedereen die het wilde horen op de hoogte gebracht van het EK en onze teams!

Daarbij hebben we Nederland weer even als gezelligste land op de kaart gezet, want overal waar we kwamen zongen we hard onze liedjes zodat ook andere teams mee gingen doen! In de sporthal, in de bussen, midden op straat, overal hebben we de sfeer goed neergezet!

Nogmaals enorm bedankt voor jullie sponsoring! We hebben iets unieks mee mogen maken!

Groetjes Fieke, Miro en Irene

PS om onze nieuwsbrieven nog na te kunnen lezen: www.hastu.nl/ek.