Ook dames 2 wint laatste wedstrijd overtuigend
Het was vandaag dan toch echt tijd voor onze laatste wedstrijd van het seizoen. Waar ‘rampzalig’ misschien wel het woord was om afgelopen wedstrijd mee te beschrijven, hoopten wij vandaag op een totaal ander woord. In de woorden van Henny Huisman: ‘We laten ons niet kennen. We gaan gewoon maar door… want wie niet tegen zijn verlies kan, die is maar zielig hoor.’
Tijdens de voorbereiding belandden we eerst in de verkeerde kleedkamer, namelijk de kleedkamer voor de gasten. Gelukkig was Jorieke wél wakker en herinnerde ze ons eraan dat wij vandaag een thuiswedstrijd speelden. Verwarrend allemaal hoor… Gelukkig was de rest van de voorbereiding glashelder: het is de laatste wedstrijd, dus probeer zoveel te genieten, er staat niets op het spel. Oja, als we in het linkerrijtje willen eindigen is het wel belangrijk om te winnen, maar verder staat er niets op het spel.
Zonder Judith, Moniek en Daniëlle, maar met versterking van Heleen, Elke en Danique begonnen we aan de wedstrijd. De vorige wedstrijd tegen Kwiek konden wij de punten mee naar huis nemen na een eindstand van 10-14, maar via via hoorden we dat Kwiek ons had onderschat. Wij namen dan ook aan dat ze dat vandaag niet weer zouden doen en verwachtten een spannende wedstrijd.
We begonnen aan de wedstrijd en voordat we het wisten keken we tegen een voorsprong van vier punten aan (5-1). Wij hadden echter allemaal het idee dat de stand heel anders zou moeten zijn. Onze verdediging zat wel aardig dicht ja, maar toch werd er opgemerkt dat er te weinig gesproken werd aan de cirkel. In de aanval konden we het net vaak vinden door één-op-één acties of door loopwerk. Toch leek Kwiek niet echt voor ons onder te doen. Ik denk dat vandaag Jorieke de wedstrijd weer heeft beslist, die heel erg veel schoten uit het doel heeft weten te houden. In de rust keken we voor het eerst dit seizoen tegen een grote voorsprong aan.
Na de rust en een keeperswissel aan de kant van Kwiek leken ze wat meer in de wedstrijd te komen; de nieuwe speelster wist bijna meteen twee doelpunten te maken. Hierna besloten we iets meer op haar uit te stappen in de verdediging en hiermee hadden we de verdediging dan ook beter dicht zitten. Kwiek is in bezit van een cirkelspeelster die haar functie erg goed uitoefent, maar toch kreeg zij amper een bal aangespeeld en kwamen de speelsters van Kwiek bijna nooit terecht in de gaten die zij creëerde.
Als ik het mij goed herinner heeft Kwiek vandaag een aardig deel van hun doelpunten uit penalty’s gehaald, maar niet alle penalty’s werden in punten omgezet, of dat gebeurde pas na een rebound. Linda had aan onze kant echter een 100%-score wat penalty’s nemen betreft. Ellen had tegen het einde van de wedstrijd nog een aanloping met de keepster van Kwiek en heeft daar aardig wat hoofdpijn aan overgehouden. Maar de wedstrijd was allang beslist en wij wonnen de wedstrijd met een eindscore van 18-10 en eindigen daardoor op de zesde plek – in het linkerrijtje!
‘Ze zeggen wel eens: oud gedaan is jong geleerd, want maandenlang hebben wij hier naartoe gewerkt. Nu zijn wij diegenen die een feestje geven.’
Na de wedstrijd hebben wij overigens ook afscheid moeten nemen van onze leidster Ingrid en twee van onze speelsters, Linda en Karin, die hebben besloten te stoppen met handballen en leidinggeven.
Yvonne




