Te dikke nederlaag tegen VZV

14-34 was het de vorige keer tegen VZV, behoorlijk kansloos dus. Dat het dit keer ook weer een moeilijke pot zou worden, stond vast. VZV doet het erg goed en staat vooral bekende om het hoge aantal doelpunten dat ze per wedstrijd maken. Ze staan dan ook niet voor niets (al jaren) op de tweede plek. Toch hebben we het ze zaterdagavond niet makkelijk gemaakt, hoewel de eindstand (35-22) anders doet vermoeden.

Het was een flinke reis, maar de sfeer zat er goed in. Wellicht had dat te maken met het feit dat we hier niks te verliezen hadden en we dus zonder druk konden spelen (of was het toch de fles rosé?). De verslaggever van VZV was vorige keer niet erg enthousiast over onze Hooiberg, dus we verwachtten in een prachtig complex aan te komen. Groot was dan ook de teleurstelling toen we ontdekten dat we de douche zelf nog moesten aanslingeren (zie foto).

Maar die teleurstelling zetten we snel opzij en we maakten ons klaar voor de wedstrijd. Nadat drie pupillen op Imre gevuurd hadden, lieten de scheidsrechters het eerste fluitsignaal horen. En het begin ging verrassend goed. Was het onderschatting van VZV of een verkeerde tactiek? Feit was dat de Noord-Hollandsen niet lekker aan de wedstrijd begonnen. Hun geliefde snelle spelletje kwam niet uit de verf en we konden prima meekomen tot 4-4. Daarna brak echter een flinke dip aan aan onze kant. VZV ging zeer offensief verdedigen en wij reageerden daar uiterst slecht op. Wij maakten zeer knullige technische fouten en na twee keer met de ogen knipperen stonden we ineens met 9-4 achter. Met een aantal tijdstraffen aan onze zijde maakten we het onszelf niet eenvoudiger en VZV balde lekker door. Het maximale verschil in de eerst helft was tien: 18-8. Maar met twee afstandsschoten verkleinden we dat gat en gingen we de kleedkamers in met een 18-10 achterstand.

De tweede helft hebben we het VZV lange tijd zeer moeilijk gemaakt. Onze aanval stond beter, we gaven veel minder weg en we vonden de zwaktes in de defensie. Ook onze verdediging zag er goed uit, met een sterke Imre erachter. We slopen dichterbij en VZV was daar duidelijk niet zo blij mee. Het werd er, laten we het zo zeggen, niet gezelliger op. Een overwinning zat er nooit in – VZV is gewoon een paar stukjes beter – maar we kwamen best dichtbij, tot vijf doelpunten verschil. Hoe jammer is het dan dat je alles in de laatste acht minuten volledig weggeeft en toch nog met een zeer dikke nederlaag huiswaarts moet keren.

We hebben nog drie wedstrijden te gaan. Hoewel we (net) op een veilige plaats staan, hebben we nog minstens één overwinning nodig. De nummers 11 en 12 spelen immers de laatste wedstrijd nog tegen elkaar. Die overwinning moeten we dus uit de komende wedstrijden zien te halen. En wij hebben daar wel vertrouwen in. Volgende week komt ZAP uit Breezand op bezoek, zaterdagavond 19.30 uur in de Hooiberg.

Jolien